![Van links naar rechts op de bovenste rij: Kirsten, Gera, Katinka, Marieck, Mirjam, Iris, Marianne, Adde, Sjoukje, Kachiri en Edwin. En daarvoor van links naar rehts Elvera, Marijke en Karin.](https://usercontent.one/wp/www.orenenogentekort.nl/wp-content/uploads/2024/06/teamuitje-skydiven-scaled.jpg)
Ter gelegenheid van ons vijfjarig bestaan zijn we met bijna het hele team gaan skydiven in Utrecht. En dat is best een avontuur als je niet (goed) kunt zien of horen. Maar met de hulp van de ervaren crew van indoor skydive Utrecht, heeft iedereen een mooie lucht kunnen maken in de windtunnel.
Zenuwachtig verzamelde we allemaal, direct geconfronteerd met wat er te gebeuren stond. Want vanuit de ontvangst ruimte heb je goed zicht op de doorzichtige tunnels waar volop gebruik van werd gemaakt. Na een laatste drankje en plaspauze moest iedereen een overal en helm ophalen en zich omkleden. Na een instructie video en fysieke uitleg van de ervaren skydivers kon het avontuur dan echt beginnen. De groep werd in tweeën gesplitst om in beide windtunnels te gaan vliegen. In de ene windtunnel onze hands-on stadsgidsen met de tolken, en in de andere windtunnel de eyes-closed stadsgidsen en overige vrijwilligers. Dit was met name praktisch omdat de skydivers die de instructie gaven zich dan op één aanpassing in de communicatie tegelijk hoefde te richten. De overige teamleden genoten buiten de tunnel van de capriolen die daarin werden uitgevoerd.
![](https://usercontent.one/wp/www.orenenogentekort.nl/wp-content/uploads/2024/07/eyes-on-team-1024x768.jpg)
![](https://usercontent.one/wp/www.orenenogentekort.nl/wp-content/uploads/2024/07/team-hands-on-767x1024.jpg)
En goh wat heeft iedereen genoten. Het is wel even wennen die harde wind, en hoe je daarop kunt zweven. Maar bij de derde ronde werd iedereen beloofd met een snelle vlucht door de windtunnel onder begeleiding van de ervaren skydivers. De demonstratie die zij als slotstuk nog opleverde was nog iets te ver van onze bed. Maar met een beetje oefenen…
![](https://usercontent.one/wp/www.orenenogentekort.nl/wp-content/uploads/2024/07/Marijke.jpg)
![](https://usercontent.one/wp/www.orenenogentekort.nl/wp-content/uploads/2024/07/Katinka.jpg)
![](https://usercontent.one/wp/www.orenenogentekort.nl/wp-content/uploads/2024/07/Adde.jpg)
![](https://usercontent.one/wp/www.orenenogentekort.nl/wp-content/uploads/2024/07/Gera.jpg)
![](https://usercontent.one/wp/www.orenenogentekort.nl/wp-content/uploads/2024/07/Mirjam-1024x768.jpg)
![](https://usercontent.one/wp/www.orenenogentekort.nl/wp-content/uploads/2024/07/Sjoukje-1024x768.jpg)
![](https://usercontent.one/wp/www.orenenogentekort.nl/wp-content/uploads/2024/07/Kachiri-1024x768.jpg)
![](https://usercontent.one/wp/www.orenenogentekort.nl/wp-content/uploads/2024/07/Iris-1024x768.jpg)
![](https://usercontent.one/wp/www.orenenogentekort.nl/wp-content/uploads/2024/07/Marianne-768x1024.jpg)
![](https://usercontent.one/wp/www.orenenogentekort.nl/wp-content/uploads/2024/07/Karin-1024x768.jpg)
Vol adrenaline van dit avontuur werd er nog een hapje gegeten met elkaar. De Italiaan had een heerlijk broodjes buffet voor ons geregeld, dat smaakte prima. Dat de meeste de daaropvolgende dagen veel spierpijn hadden hebben we voor lief genomen.
![](https://usercontent.one/wp/www.orenenogentekort.nl/wp-content/uploads/2024/07/eten-1024x768.jpg)